สตรีทวิว

water-dropsa

สตรีทวิว

google street views1

             พวกเราคงรู้จัก “สตรีทวิว” (Street View) ของกูเกิลกันดีอยู่แล้ว แต่สำหรับคนที่ยังไม่รู้จัก สตรีทวิวคือการที่บริษัทกูเกิลเอารถ (จำนวนมหาศาล) ติดกล้องคันละหลายตัววิ่งตะลุยถ่ายตามถนนไปรอบโลกแล้วเอารูปที่ถ่ายมาต่อ ๆ กันเป็นทิวทัศน์สองข้างทางประกอบเชื่อมกับแผนที่ออนไลน์กูเกิลแม็พ เวลาค้นหาสถานที่ในแผนที่ก็สามารถเรียก สตรีทวิว มาดูทัศนียภาพรอบ ๆ ของจุดนั้นในแผนที่ มองเห็นรอบตัว 360 องศาได้ สำหรับสถานที่ที่รถเข้าไม่ถึงก็จะใช้สามล้อหรือไปถึงรถลุยหิมะโน่นสำหรับถ่ายทุ่งน้ำแข็ง

google street views2

google street views3 google street views4

         เชื่อมากไม่ได้นะครับ หากเป็นที่เวิ้งว้างจะเป็นรูปที่ถ่ายไว้หลายปีแล้ว มีเรื่องเล่าจากคนในบริษัทว่าการที่กูเกิลต้องการไปให้ทั่วโลกจึงเรียกว่า “หนเดียวเท่านั้น เราจะไม่ผ่านมาทางนี้อีกแล้ว” โลกมันแคบอยู่ซะเมื่อไหร่เล่า

          มีปัญหาเหมือนกันนะครับโดยเฉพาะเรื่องความเป็นส่วนตัว เช่น มีรูปคนมานั่งถ่ายทุกข์อยู่หลังรถตัวเองตอนเช้าตรู่ หรือเด็กต่อยกันอยู่ข้างถนน ตอนหลังเขาก็เลยป้ายยาหม่องตามใบหน้า ป้ายโฆษณา หรือป้ายทะเบียนรถยนต์ เป็นต้น นาน ๆ ก็มีปูดออกมาว่ากูเกิลทำบัดสีนั้นบัดสีนี้เป็นระยะ ก็แก้ไขกันไป แต่ที่มองข้ามไม่ได้คือกูเกิลเป็นบริษัทหนึ่งเดียวในโลกที่เที่ยวกวาดข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ อย่างเป็นล่ำเป็นสัน แม้แต่ยูทูบที่เราดูวิดีโอกันโครม ๆ ก็โดนกูเกิลสอยไปครองแล้ว

         จะครองโลกครองเมืองก็ครองกันด้วยข้อมูลนี่แหละครับ ไม่ใช่ด้วยงบประมาณหรอกบ้านเรามีรถถ่ายรูปพวกนี้อยู่ฝูงนึง ผมเห็นวิ่งออกมาเป็นขบวนจากโรงแรมเอเชีย แถวราชเทวีในกรุงเทพฯ นี่เอง เรื่องตลกก็มีอยู่เหมือนกัน เช่นมีหมู่บ้านในชนบทของเราไม่ยอมให้รถของสตรีทวิวเข้าไป เพราะนึกว่าเป็นรถของบริษัทมาแอบถ่ายรูปเพื่อสร้างเขื่อนไปโน่นสตรีทวิวเริ่มออกให้บริการเมื่อหกปีที่แล้วตอน พ.ศ. 2550 และพัฒนามาเรื่อย ๆ ตอนนี้ก็เริ่มมีภาพภายในของศูนย์การค้าหรือร้านอาหารกันแล้ว

         สตรีทวิวนั้นไม่ได้มีแค่ภาพของสถานที่ต่าง ๆ เพื่อการท่องเที่ยวเท่านั้นแต่เป็นอะไรที่ช่วยชีวิตได้จริง ๆ สำหรับผู้คนทั่วไป ครอบครัวผมเองสามารถยกตัวอย่างสำคัญได้สองเรื่องทีเดียว เรื่องแรกคือตอนที่ลูกสาวจะไปเยี่ยมเพื่อนที่ไปเรียนอยู่ที่อังกฤษ คุณแม่ก็ขยับจัดทัวร์ให้ ท่องเน็ตจองเครื่องบิน โรงแรม รถไฟสารพัด ก็เป็นธรรมดาที่อยากได้ที่พักถูก ๆ

          เอ … ที่นี่ถูกดีนะ ใกล้เมืองด้วย ไหนลองเข้าไปดูทางสตรีทวิวหน่อยซิ อืมม์สงบเงียบดีนะ ถนนก็ไม่ค่อยมีรถ ดูทางข้างโรงแรมนี้หน่อยซิ เฮ้ย! รั้วติดกันนี่มันสุสานนี่! ถอยแทบไม่ทัน

          อีกเรื่องหนึ่งคือตัวผมเอง ผมนั้นเป็นพวกหนอนหนังสือ อะไรอยู่นอกหนังสือเป็นเด๋อด๋าไม่เลิกรวมทั้งเส้นทางเดินทาง หลายครั้งที่ต้องขับรถไปประชุม งานศพ งานแต่งงานต่าง ๆ ไปคนเดียวก็เป็นอันให้แตกตื่นวุ่นวายกันไปทั้งบ้าน กลัวคุณพ่อหลง ไปไม่ถึงหาทางกลับไม่ได้ (เป็นบ่อย ๆ) แต่หลังจากใช้สตรีทวิวเป็นแล้วชีวิตก็สบายขึ้น ใช้เวลาหมุนไปหมุนมารอบ ๆ บริเวณที่จะไป เช่น โรงแรมที่อยู่ลึกเข้าไปในซอย พอให้จำจุดสำคัญได้เวลาขับรถ รู้ว่าจะต้องเลี้ยวตรงไหน ซ้ายขวาอย่างไร

          ช่วยได้จริงครับ เดี๋ยวนี้โรงแรมใหญ่ ๆ ก็ถ่ายรูปภายในมาประกอบเข้าไปในสตรีทวิว เวลาดูไปตามถนนสามารถคลิกเข้าไปทางประตูโรงแรมเข้าไปดูภายในล็อบบี้ได้ด้วย

          ตอนนี้ผมอาศัยแอพพวกนี้ในการใช้ชีวิตประจำวันทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ไม่ว่าจะเป็นโน้ตบุ๊ก แท็บเล็ต หรือมือถือสมาร์ทโฟน จนเดี๋ยวนี้แทบจะไม่ได้ใช้โทรศัพท์หรือเอสเอ็มเอส แล้ว หันมาใช้ไลน์ หรือเฟซบุ๊กเมสเสจจิ้ง เพื่อติดต่อ ใครไม่ใช้ ใช้ไม่เป็น ผมก็ไม่ค่อยอยากคุยด้วยเพราะโปรมือถือของผมใช้เน็ตไม่จำกัดแต่เอสเอ็มเอส เสียครั้งละสองบาท   บริษัทโทรศัพท์บ้านเราคงต้องคิดหนักว่าจะทำธุรกิจอะไรดี แต่เรื่องนี้คงต้องยกไว้วันหลัง เรื่องมันยาวครับ.

อ.ดร.ยรรยง เต็งอำนวย
ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  คณะวิศวกรรมศาสตร์ (ครบ100 ปี)
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อีเมล Yunyong.T@Chula.ac.th
เฟซบุ๊ก Yunyong Teng-amnuayBody matters

ที่มา : นสพ.เดลินิวส์ วันศุกร์ที่ 13 กันยายน 2556 เวลา 00:00 น.

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s